من و سايه ام

2010-09-05T12:30:00.002+04:30

خب دیگه نه اینجا می نویسم نه توی جای خالی داشتن کلن این دو تا وبلاگ رو بستم نه دیگه دلیلش هست نه حوصله ای من رفتم توی آدومید می نویسم کلن همون من و تنهایی سابق با یه طراحی جدید و شاید خدا رو چه دیدی مطالب جدید.

2010-08-25T10:44:00.001+04:30

چقدر باید بگذره تا من فراموش کنم تو را که ذره ذره توی تن‌ام و ذهن‌ام ته‌نشین شده‌ای .. چقدر باید بگذره... چقدر....

2010-08-22T16:17:00.002+04:30

گريه نكردم، اومدم خونه خيلي آروم لباس‌هام عوض كردم، روي تخت‌ام مرتب كردم يه كتاب گرفتم دستم دراز كشيدم روي تخت به خودم گفتم اگه بابا بود شايد شرائط فرق مي‌كرد و حالا نيست و من بايد بپذيرم كه همه‌ي اين نبودن‌ها جز حقيقت زندگيه هر چقدر سخت باشه، تو هم نباشي سخته ولي كاريش نمي‌تونم بكنم جز اينكه صبوري كنم خيلي صبوري ...

2010-08-13T00:10:00.002+04:30

دنبال یک کلمه می‌گردم، یک کلمه‌ی خاموش، مانند یک بوسه که جمع کند، همه‌ی کلمات را، روی لب‌های تو / شهاب مقربین

از خدا تنها این را می‌ خواهم که تولد بعدی، در کنار تو باشم، تنها در کنار تو، گرچه این روزها و همه‌ی روزهای دیگر تو با منی، در ذهن و روح من، ولی از خدا می‌خواهم برای همین یک روز هم که شده در کنار تو باشم و فقط بگویم تولدت مبارک باشد.

2010-08-09T13:28:00.002+04:30

آقای همایون شجریان داره میخونه بیمار خنده‌های توام بیشتر بخند، من یاد خنده‌های تو می‌افتم، باز میره قسمت بعدی میگه دلتنگم آنچنان که اگر بينمت به کام من یاد تو می‌افتم و دلتنگی‌ام افزون‌تر میشه، بلند میشم یه کتاب بر میدارم شروع می‌کنم به خوندن میرسم صفحه دوم می‌بینم کنارش اسم تو رو نوشتم دیگه حال خودمه رو نمی‌فهمم همه‌اش شدی تو ... تو..

2010-08-04T22:11:00.001+04:30

اینجا تخت من دلش برای تن تو تنگ شده است و مدام بهانه‌ی تو را می‌گیرد، اینجا در اتاقم من بوی عطر تو فضا را پر کرده است و من تمام بوی تو را نفس می‌کشم، اینجا تمامی من منتظر توست.

2010-08-02T12:57:00.002+04:30

می‌دانم درست نیست ولی همه‌ی زندگی برای من در تو خلاصه می‌شود و می‌دانم تو نباشی زندگی برایم تمام شده و دیگر حوصله‌اش را نخواهم داشت و حالا که هستی می‌خواهم زندگی کنم و می‌خواهم آنقدر تلاش کنم تا همیشه باشی ...

2010-07-29T12:44:00.003+04:30

عاشق و دیونه‌ی که من باشم، بی‌خیالی که تو باشی..
...
کی ما جای‌مان عوض می‌شود
..
کمی تو عاشقی کنی من بی‌خیالی طی کنم.

2010-07-24T21:52:00.002+04:30

دستاش روی دستای منه، من نگاهم و همه‌ی حواسم روی چشم‌هاش، بینی، گون‌هاش، لب‌هاش، ابروهاش، پیشانی، همینطوری با من حرف میزنه من حواسم به تمام فرم صورتش، توی دلم درست همون وقتی که داره با من حرف میزنه دارم به خدا التماس می‌کنم، نگیرش از من، بذار بمونه، هر چقدر کم، هر چقدر اندک، فقط بذار باشه، می‌خنده، صدای قهقه خنده‌ش توی گوشم می پیچه، من توی ذهن‌ام دارم با خدا معامله می‌کنم، می‌گم هر چی بگی، هر چی بخوای، فقط این خنده رو از من نگیر.. نگیر....

2010-07-19T12:41:00.000+04:30

صدای زنگ تلفن تو که روی موبایلم خاص شد فهمیدم یه چیزی توی من تکون خورده، همین که اون صدای زنگ موبایل بلند میشه از لحظه شروع تا لحظه‌ی که من دستم رو بگذارم روی دکمه اوکی کنم و بگویم جانم، صدای قلبم را می‌شنوم، و فقط خدا میداند چطوری این صدا را پنهان می‌کنم که تو نشنوی، و یه خنده مسخره می‌چسبانم گوشه‌ی لبهایم که همه چیز خب و اوکی هست، و شروع می‌کنم حرف زدن، آنهم حرفهای بی‌سر و ته، از نمره‌های دانشگاه گرفته، تا کارهای آفیس، تا مسائل سیاسی و حتی یه کلمه هم نمی‌گویم چقدر دلم تنگ شده برایت، و چقدر دلم میخواست الان در آغوشت بودم و به جای این حرفهای بی‌سر و ته فقط می‌بوسیدمت بی‌کلام، و تو هم هیچ به روی خودت نمی‌آوری و من تن میدهم به همین روند تا مکالمه تمام شود و وقتی گوشی موبایل را می‌گذارم کنار، تازه یادم می‌افتاد که چقدر حرف داشتم برای گفتن، چقدر باید بهت می‌گفتم دلم تنگ شده، چقدر بهت فکر می‌کنم، چقدر دوستت دارم و هیچ‌کدام را نگفته‌ام و این اشک و این بغض ....

2010-07-17T15:23:00.002+04:30

من فقط به خیایانی فکر می‌کردم که در صبح روزی در ده سال پیش پل با دوستش در آن جا افتاده بود. هر وقت که پل همراهم می‌آمد تا مرا به منزل برساند از آن خیابان می‌آمدیم. از آن پس دیگر هیچ وقت از آن جا نیامدم. چه دورهای بزرگی که می‌زدم تا راهم از آن خیابان نیفتد. دیگر هیچ‌وقت اسمش را هم بر زیان نیاوردم و حتا امروز هم نمی‌توانم بیاورم.
من نمی‌دانستم کدام خیابان بود که او به این شکل از نقشه‌اش حذف کرده بود. اما درکش می‌کردم. من خودم، اگر مردی را از دست می‌دادم که قبلا با او به یک مملکتی می‌رفته‌ام، کل آن مملکت را دور می‌زدم.

میشل لبر/ کاناپه‌ی قرمز

2010-07-13T12:01:00.003+04:30

اونی که ما دوستش داریم به هزار و یک دلیل یا ما رو دوست نداره یا باز هم ما رو دوست نداره. فقط یک دلیل داره چونکه ما دوستش داریم همین.

2010-07-07T11:57:00.002+04:30

نشسته‌ام دارم عکس‌هات رو نگاه می‌کنم چشم می‌افته به خال روی گردنت، بعدش وسوسه می‌شوم برای بوسیدنت و هی یادم می‌افتد که نیستی، حالا که دلم می‌خواهد باشی نیستی، توی ذهن‌ام غر میزنم به خودم، به تو، به خدا، به روزگار و هر چیزی که دم دستم هست غر می‌زنم، و نیستی ته ذهنم یه صدای می‌آید و برام این رو میخونه :

اگر نمی توانم هميشه مال تو باشم، اجازه بده گاهي ,زماني از آن تو باشم، و اگر نمي توانم گاهي زماني از آن تو باشم، بگذار هر وقت كه تو مي گويي,كنار تو باشم، اگر نمي توانم دوست خوب و پاك تو باشم، اجازه بده دوست پست و كثيف تو باشم، اگر نمي توانم عشق راستين تو باشم، بگذار باعث سرگرمي تو باشم، اما مرا اين طوري ترك نكن، بگذار در زندگي تو دست كم چيزي باشم... شل سیلور استاین

2010-07-03T21:39:00.002+04:30

زنی زشت که میداند هر روز بیشتر زشت‌تر و زشت‌تر می‌شود باید برود خودش را یه گوشه‌ی این شهر برای همیشه گم و گور کند.

2010-06-19T14:02:00.002+04:30

اشتباه اول من این بود که به تو اعتماد کردم. اشتباه دوم من این بود که عاشقت شدم. اشتباه سوم من این بود که فکر می‌کردم با تو خوشبخت می‌شم. اشتباه بعدی من این بود که تو رو صد بار بخشیدم. اشتباه هزارم من این بود که هیچ وقت خودم رو از پنجره پرت نکردم بیرون. هنوز هم دارم اشتباه می‌کنم که با تو حرف می‌زنم.

تهران در بعد از ظهر/ مصطفی مستور

2010-06-15T20:42:00.002+04:30

حالا خوبه برات بنویسم که دست‌هایت برای من یعنی همه‌ی زندگیم، خوبه که بدونی دست‌هایت می‌تواند آرامش دو گیتی را به من هدیه کند، باید بگویم که دست‌هایت برای من امن‌ترین جای دنیاست اگر دست‌هایت را دریغ نکنی از من و روزگارم..... دریغ نکنی..

2010-06-12T13:06:00.000+04:30

چیزی نیست،
که مرا،
سر شوق بیاورد،
جز تو،
که تو هم نیستی!

علیرضا روشن

2010-06-09T12:20:00.002+04:30

چنگ می‌زنم، به هر چیزی که نشانی از تو دارد، فرقی هم نمی‌کند کجای این شهر باشد، من فقط چنگ می‌زنم که را سرپا نگه دارم برای ادامه زندگی باید چنگ بزنم با همه‌ی وجودم به تو و خاطره‌هایت وگرنه نفس کشیدن در این شهر برایم غیر ممکن می‌شود بی تو ... باید چنگ بزنم و بجنگم و نگه دارم حتی اگر اندک باشد همه آن چه که از تو دارم و من دل بسته‌ی هستم که برای داشتن‌‌ا‌ت چنگ میزنم حتی به خودم..

2010-06-06T10:55:00.002+04:30

خیلی پیش می‌آید که بفهم چقدر زشت هستم، مخصوصن وقتایی که میدانم تو داری یه موضوعی را پنهان می‌‌‌کنی یا راستش را نمی‌گویی، احساس زشت بودن بیشتری بهم دست میدهد، وقتی به عمق زشت بودن خودم پی بردم که فهمیدم در مقابل همه اینا سکوت می‌کنم و اعتراضی ندارم به تو گرچه میدانم اعتراض کردنم هم فایده‌ی ندارد، حتی گله‌ی یا دلخوری هم این وسط فایده‌ی ندارد، کلن هر حرکتی از سمت من فایده‌ی ندارد، تو کار خودت را می‌کنی و من هر روز که می‌گذرد زشت‌ و زشت‌تر می‌شوم.

* زن زشت اینجا به معنی زنی که همه چیز را می داند و می فهمد.

2010-05-31T17:58:00.002+04:30

از خواب می‌پرم ساعت نزدیک های 5 صبح هست می‌گم زوده خیلی زود چشمهام رو می‌بندم صدای پرند‌ه‌‌ها از پشت پنجره میاد، ملافحه رو می‌پیچم دورم، بلند می‌شم یه مشت ارزن می‌ریزم براشون همان جا گوشه در می‌شینم، نگاه این پرنده‌ها می‌کنم، شروع می‌کنم باهاشون حرف زدن می‌گم شما دعا کنید برام، شما بخواهید، من که صدام انگار نمیرسه، شاید هم میرسه و کسی نمی‌شنوه، بعدش یه لحظه سکوت می‌کنم می‌گم نه برای من دعا نکنید برای او دعا کنید الان خوابه براش دعا کنید آروم بخوابه، براش دعا کنید همیشه خب باشه بخنده، شاد باشه، به پرنده‌ها می‌گم براش دعا کنید دوباره یه نگاهی می‌کنم یه مشت دیگه ارزن می‌ریزم می‌گم برام دعا کنید که برایم بماند همیشه همیشه.

2010-05-26T19:01:00.003+04:30

دلم برای کسی یا چیزی تنگ شده، مثلن برای شنیدن زنگ موبایلم وقتی که تو پشت خط هستی، یا اس‌ام‌اسی که تو برایم بفرستی، یا نگاهی که از سمت تو باشد، دارم خودم را گول میزنم نمی‌گویم دلم برای تو تنگ شده است، انگار که خواسته باشم حواسم را پرت کنم جایی دور و گنگ، می‌گویم دلم برای کسی یا چیزی تنگ شده است خب میدانم که همه چیز تو هستی برایم

2010-05-22T21:20:00.001+04:30

حالت زن حامله‌ی را دارم، تنها فرق‌مان در این هست که زن حامله نه ماه بیشتر به دوش نمی‌کشد بارش را ولی من تا آخر زندگیم بار عشق تو را به دوش می‌کشم. باردار عشق‌ات هستم.

2010-05-16T13:40:00.009+04:30

این روزهای خواب آلود و بی‌حوصله‌ی کشدار بهار، این روزهای که همه کار و درس و برنامه‌های غیر منتظره قاطی آن شده، این روزهای که همه این خیابانها و کافه‌هایش بوی تو را میدهند، این روزها فقط تو را کم دارند، این روزها من دلم می‌خواهد خودم را با تمامی بودنم ولو کنم در آغوشت و به هیچ چیز جز گرمای تن‌ات فکر نکنم.

2010-05-10T09:07:00.002+04:30

به خودم می‌گویم این بار که دیدمش یه دل سیر نگاهش می‌کنم، آنقدر زل میزنم بهش که تمام خطوط چهره‌اش را حفظ شوم، تمام زیر و بم صورتش، دستهایش، چشمهایش، تن‌اش، باز به خودم می‌گویم این بار که دیدمش آنقدر می‌بوسمش که مزه‌ی بوسه‌اش تا سالهای سال همراهم باشد، آنقدر می‌بویمش که تمام مشام پر شود از بوی او، به خودم می‌گویم این بار که دیدمش آنقدر توی بغلم فشارش میدهم که یکی شود با من، آنقدر توی بغلش می‌مانم که همه‌ی وجودم رنگ و بوی او را بگیرید، و بیشتر از همه اینا هی به خودم می‌گویم چرا نمی‌شود زیاد با او بود، چرا نمی‌شود او را داشت بی‌دغدغه... چرا؟

2010-05-07T11:13:00.002+04:30

هی به خودم می‌گویم زمان همه چیز را حل می‌کند، باید بگذارم آروم آروم از تن‌ام، از فکرم، از زندگی‌ام بروی بیرون، باید صبوری کنم تا بشود، هی با خودم و دلم با لبخند و صبوری رفتار می‌کنم، حق میدهم به خودم که اینهمه سخت باشد فراموش کردنت، البته فراموشی که در کار نیست هیچوقت، ولی باید زمان بگذرد و هر چقدر می‌گذرد انگار اوضاع وخیم‌تر می‌شود تا آروم‌تر، فقط نمیدانم چرا این زمان عبور نمی‌کند، و میدانم که تو نیستی و هیچ چیزی مثل سابق نیست حتی خنده‌های من.

2010-05-04T13:11:00.002+04:30

میدونی هر بار می‌خوام خودم بکشم بیرون از این روند یه چیزی نمیذاره، مثلن می‌رم یه خیابانی که قبلن با تو رفته بودم بعدش کلی چیزهای دیگه یادم میاد یک هفته گیر می‌کنم، یا مثلن تو بهم زنگ میزنی همینطوری جهت احوالپرسی یا کاری، بعدش من شنیدن صدات ویران‌ام می‌کنه و دلتنگی افزون‌تر میشه، یا مثلن یه هو می‌رسم به فولدر عکس‌هات بعدش تازه یادم می‌افته که چقدر دوری، چقدر نیستی، مثل یه زخم که هی روش کنده می‌شه خون تازه ازش میاد مثل همون می‌مونه هی تازه میشه همه چیز برام.

2010-04-28T21:03:00.002+04:30

دارم کتاب می‌خونم در مورد کنترل‌گری توی رابطه، نوشته: کنترل‌گری یک ویژگی که اصولا همه‌ی آدم‌ها دارند، باید و نباید گفتن‌ها، هر چقدر شدت کنترل‌گری بیشتر باشد تنش رابطه بیشتر است، بعدش می‌رسم به نظریه انتخاب ویلیام گلاسر کتاب رو می‌بندم می‌رم تو فکر می‌گم من که همیشه سعی کردم تو رو همانطوری که هستی دوستت بدارم، همانطوری که یه وقتایی آنقدر بهم نزدیکی که تن‌ام رو آتش می‌زنی و یه وقتایی آنقدر دوری که فاصله‌ها کشنده می‌شود، عمیق‌تر می‌شم توی رابطه مون توی گذشته‌ها می‌بینم همیشه همانطوری که بودی دوستت داشتم همانطوری که یه وقتایی بد اخلاق و تلخ و یه وقتایی هم خوش اخلاق و خوش خنده، پس چرا اینطوری شد نمی‌فهمم این کتاب‌ها و نظریه ها هم هیچ کمکی بهم نمی‌کند هر چقدر بیشتر می‌خوانم کمتر تو را پیدا می‌کنم.

2010-04-26T12:05:00.002+04:30

خیلی طول کشید تا من یاد گرفتم که این دوست داشتن تو برای من کلی درس‌های مختلف داشت، سطح توقع‌ام رو از آدمها صفر کرد، یاد گرفتم توی سخت‌ترین شرایط هم منتظر کسی نباشم، این دوست داشتن تو، این مدلی خواستن تو بهم یاد داد که می‌شه یکی رو دوست داشت هر چقدر که باهات رفتار خوبی نداشته باشه، بهم یاد داد که دوست داشتن یک طرفه می‌تونه یه پلی باشه برای شناختن بیشتر خودت من راضی‌ام ازش از تو هم راضی‌ام با همه‌ی بی‌مهری که داری و می‌سپارمت بخدا. همین.

2010-04-24T00:44:00.001+04:30

فایده‌ی ندارد، من دیگر آن من نمی‌شوم و نمی‌بخشم اگر بمیرم و تو را نبینم. نمی‌بخشم.

2010-04-21T21:07:00.003+04:30

زیر دوش حمام مچاله نشستم، تازه بعد از اینهمه وقت یادم افتاد چقدر نیستی، چقدر توی این روزهای که باید باشی نیستی دلم گرفت برای همه‌ی این نبودن‌ها برای اینکه می‌شد باشی و نیستی . نیستی.دلم گرفت.

2010-04-19T10:58:00.002+04:30

می‌گم یه جایی باید حرف بزنی که میدونی طرفت به حرفهات گوش میده، میاد می‌شینه و دستش رو میزنه زیر چونه‌اش و همینطوری که زل زده به چشمات به لبهات تک تک کلمه‌ها تو رو حس می‌کنه و می‌فهمه، وقتی میدونی طرفت نمیاد و نمی‌شینه و به حرفها گوش نمیده باید سکوت کنی و هیچی نگی اصلن صدات نباید در بیاد که هستی باید فکر کنه گم شدی برای همیشه یه جایی توی این زندگی.

2010-04-17T00:17:00.001+04:30

چی شد که من بریدم؟
این سوالی هست که این روزها و خیلی روزهای دیگر همه‌ی ذهن‌ام را درگیر خودش کرده و جوابی ندارم برایش هیچ.

2010-04-11T22:52:00.002+04:30

حالا باید همین امشب من دلم هوای بوی تن‌ات را بکند، همین امشب که پارسالش من پر بودم از، بوی تن‌ات و حضورت و گرمای دست‌هایت که بی‌تابم برایشان و چقدر دلتنگم برای نگاهت و خنده‌هایت. خواستم بگویم چقدر دلم 22 فروردین سال 88 خواست. همین و تمام.

2010-04-09T21:19:00.003+04:30

این پیاده‌‌روهای خیس و باران‌خورده فروردین، این هوای دلپذیر و آرام، این روزهای پر از خنده تو را کم دارد، این سنگفرش‌های خیابان قدم‌های تو را کنار قدم‌‌های من کم دارد، من تو در زندگی‌ام کم دارم.

2010-04-04T13:48:00.002+04:30

چمدان رو باز کردم روی تخت و همینطوری که موهام رو میزدم پشت گوشم و زیر لب آواز میخوندم همه ی خاطرهایت را خیلی مرتب و یکی یکی گذاشتم توی چمدان، چند تا ایمیل و مقدار زیادی عکس که همه اش رو خودم گرفته بودم، مقدار هم خرد ریزهای دیگر که برایم خیلی بیشتر از یک خرد ریز ارزش داشتن را گذاشتم یه گوشه ی از چمدان، حالا رسید نوبت واژه ها و تک کلامهای مشترکمان اگر یادت باشد، همه اش رو خیلی آهسته و آروم همونطوری که آهنگ مورد علاقه ات را زمزمه می کردم زیر لب گذاشتم توی چمدان تمام کلمه هامون و واژه ها و حرفها و حرفها و حرفها و خاطره های وقت و بی وقت... خیابانها، کافه ها، همه اش را ریختم توی چمدان درش را بستم و گذاشتمش زیر تختم برای همیشه تا کی بروم سراغشون نمیدانم هیچ نمیدانم.

2010-04-01T14:40:00.002+04:30

یه روزهای به خودم می گفتم دیگر تاب نمی آورم، دیگه بلند نمی شوم، دیگر راه نمی توانم بروم، از بس که درد داشتم، از بس که پر از استیصال بودم و ناتوانی، یه روزهای می گفتم دیگر جانم در می آیید و تمام می شوم، تو بودی، یا نبودی را خب به یاد ندارم ولی من تنهایی زیر باران برای خودم قدم میزدم و با سایه ام حرف میزدم در همان روزهای بی تابی و بی قراری پر از درد، من یاد چشمهایت افتادم و خنده ام گرفت، همین خنده مرا نجات داد و زیر باران دیگر می خندیدم و دنبال سایه ام می کردم بازی خوبی بود اینکه چشمهایت مرا به خنده انداخت و سایه ام در کنارم بود.

2010-03-25T13:57:00.002+04:30

من دیشب به این نتیجه رسیدم که یک آدمی رو دیگه توی زندگیم دوست ندارم، فهمیدم این آدم برام تمام شده، اصلن نگرانش نیستم،دلتنگ حتی، با اینکه خیلی ساله که می شناسمش و خیلی خاطره دارم ازش ولی تمام شده، ته کشیده برام، بعدش نشستم فکر کردم که چی شد این آدم ته کشید، یادم افتاد رفتارهاش، مدل حضورش، اینکه با این رفت و آمدهاش چقدر من رو اذیت کرد و من چقدر صبور بودم، چقدر یه وقتایی حرفهایش قبلم را شکست و من لبخند زدم، یادم افتاد همون وقتها کم کم ازش دور شدم، تا اینکه فهمیدم دیگه دوستش ندارم، حالا دارم به تو فکر می کنم با اینهمه مسائل ریز و درشتی که باهات داشتم، اونهمه حرفهای که مال من نبود و شنیدم، اونهمه چیزهای که هنوزم وقتی بهش فکر میکنم اذیت میشم، ولی هنوز دوستت دارم، هنوزم آنقدر برام مهمی که بهت فکر کنم و برایت بهترین ها را بخواهم دعا می کنم هیچوقت برام تمام نشوی حتی در فکرم.

2010-03-22T01:16:00.000+04:30

داشتم ظرف‌های شام را می‌شستم. سرخوش و آوازخوان. چی شد که رسیدم به «هزار ساله که انگار صداتو نشنیدم...»، نمی‌دانم. بعد یادم افتاد که چه دل‌تنگ‌م برای‌ت مرد، که چه دل‌م بودن‌ت را می‌خواهد، که راستی راستی «هزار ساله که انگار تو رو هرگز ندیدم»، که گاهی جات چه‌ دردناک خالی است. جوری که تمام تن‌م تیر می‌کشد از نبودن‌ت. جوری که دنیا می‌شود یک خالی گنده‌ی بی‌دلیل. تک‌تک سلول‌هام دل‌تنگ‌ت می‌شوند. گیرم که دارم بی‌کلام و ساکت، صبوری می‌کنم این روزها، گیرم که هیچ نمی‌گویم از همه‌ی این‌ها به تو، گیرم که دارم فقط از دور نگاه‌ت می‌کنم. دل‌تنگی ولی زیر پوست‌م نشسته. دل‌تنگی راه نفس‌م را بسته. حواس‌ت هست اصلا؟

+

2010-03-18T09:31:00.002+03:30

سال 88 که میخواست شروع بشه من پر از تو بودم، هی توی دلم، تو دعاهای روزانه ام، تو دعاهای وقت و بی وقتم تو رو میخواستم، هی با خدا سر تو دعوا داشتم، هی به خدا غر میزدم که چرا تو کامل برای من نیستی، چرا نمیشه زیاد باهات باشم،زیاد رفیق باشم، زیاد دوست باشم، چرا نمیشه غرق بشم توی تو برای همیشه، ولی حالا آخر سال 88 و تو هم نیستی، توی وجودم رو که می بینم دلم چیزی نمیخواد برای سال جدید فقط توی دعاهای روزانه ام، دعاهای وقت و بی وقتم از خدا میخوام اون خنده های دلنشین ات سرجاش باشه، اون همه شوخ طبعی و شیرین بودنت پایدار باشه، از خدا میخوام مراقبت باشه برای خودم چیزی نمی خوام دیگه.

2010-03-15T20:52:00.003+03:30

یه نقطه میذارم کنار اسمت انگار که دری را برای همیشه بسته باشم، دری که بسته شد یا نقطه ی که گذاشته شد دیگر به همین راحتی ها باز نمی شود، نقطه ی گذاشته شده یعنی تمام شده همه چیز برای همیشه، در بسته شده دیگه انگار هیچوقت باز نمیشه، حالا گیرم باز هم شود معلوم نیست آدمی که پشت در یا روبروی در ایستاده همان آدم باشد ... نقطه میذارم کنار اسمت انگار که دری را برای همیشه بسته باشم.

2010-03-13T12:35:00.002+03:30

نشسته ام روبروی پنجره و همینطوری که نگاهم می افتد به خانه ی روبروی دلم میرود جایی نزدیک حوالی زندگیت، به خودم می گویم اگر این پنجره روبروی اتاقت باز می شد من خوشبخت ترین زن دنیا بودم، اگر از پشت این پنجره میشد هر روز صبح و غروب رفتن و آمدنت رو دید من شادترین زن دنیا بودم، می گویم اگر از پشت این پنجره من میتوانستم روزانه هایت را ببینم بی شک من آروم ترین زن دنیا بودم.

2010-03-09T12:34:00.002+03:30

من یه وقتایی برای خودم جلوی آینه سخنرانی می کنم، و آنچنان قاطع و محکم حرف میزنم که یه لحظه شک میکنم خودم هستم، و همیشه مخاطب حرفهایم آدم توی آینه نیست، اون آدمی که توی ذهنمه هست، مثلن چند روز پیش داشتم در مورد جمع کردن حواسم سخنرانی می کردم، و اینطوری شروع کردم : عزیزم آدم باید حواسش به چیزهای که داره باشه، حتی رابطه های که داره، آدمهای که هستن، دوست داشتن ها، و باید مراقب باشه که اینها از دستش لیز نخوره و بره و اگه رفت دیگه بی خیالش بشه جون نکنه برای برگردونن یا خواستن دوباره اش که فایده ی نداره خب. بعدش که سخنرانی تمام شد یه کف مرتب برای خودم زدم و نشستم به فکر کردن به اینکه من همه ی حواسم به تو بود پس چی شد که لیز خوردی...هان؟

2010-03-06T18:56:00.002+03:30

سر ساعت تعیین شده رسیدم کافه، بعدش نشستم روی صندلی روبری درب ورودی، ده دقیقه گذشته و نیومدی من آرام ندارم، با اولین زنگ موبایلت رو جواب میدی میگی توی ترافیک موندم تا ده دقیقه دیگه میام، من خیلی آروم میگم هووم. بعدش میرم توی فکر می گم خدا میدونه تو باشی من چقدر آرومم، چقدر آرامش دارم، خدا نمیخواد، خدا دلش میخواد من بی قرار، بی تاب باشم، برای همینه که تو رو همیشه توی یه فاصله دور از من نگه میداره، این فاصله بین آرامش و بی تابی من یه امتحان خب بعدش میگم خدایا من رو با این آدم امتحان نکن، من رو این مدلی با اینهمه عشق امتحان نکن، میگم خدایا من توی این امتحان نمیتونم خب درس بخونم، خب حواسم جمع کنم، میگم خدایا اون آدمی که بنده ی تو و من منتظرشم همه ی حواسم رو با خودش برده، من رو با این آدم امتحان نکن..

2010-03-02T21:19:00.002+03:30

به دستهاش خیره شدم و همه ی حواسم به دستهاش بود، داشت برام تعریف می کرد، من میخکوب دستهاش بودم، هی سرم تکون میدادم که می شنوم ولی محو دیدن دستاش بودم، هی توی دلم به خودم می گفتم کاش این دستها مال من بود، چقدر می شه با این دستها حرف زد، چقدر توی این دستها مهربونی جمع شده، چقدر قشنگی توی این دستها هست، بعدش یه هو صدام کرد، تازه یادم افتاد که قشنگ ترین صدای دنیا رو هم داره، حالا دیگه نمیدونستم محو دستهاش باشم یا دل بسپارم به طنین صداش.

2010-02-27T20:46:00.002+03:30

یه روزی میرسه که اینجا دیگه هیچی ننویسم، نه از دلتنگی های نبودن تو، نه از خاطرات مشترکمان، نه از خیابانهای بارونی بی تو، نه از کلمات و واژه های که نمی شود دل بست به آنها از بس که بی معرفت هستند... یه روزی میرسه که اینجا فقط می نویسم از آن چیزی که هست و تنها برای من هست.

2010-02-23T21:41:00.004+03:30

ببین تو نمی تونی تصور کنی وقتی که من نشسته ام توی کافه و دارم غش غش می خندم ناگهان یاد یه جمله از تو می افتم، و برای اینکه حال بقیه گرفته نشود همانطوری که به غش غش خندیدنم ادامه میدهم جمله ی تو را مرور میکنم توی ذهنم، یا نمیتونی تصور کنی وقتی بشدت مشغول کار هستم یاد خاطره فلان روزمان می افتم، و توی ذهنم همه اش را مرور می کنم، تو نمیتونی بفهمی چه بغض عظیمی می نشیند توی گلوله ایم بعد از مرور هر خاطره یا حرف یا تصویری از تو...

2010-02-21T12:00:00.002+03:30

شما تصور کنید یه خانمی بیکار نشسته لب یه رودخانه یه مقدار زیادی هم لباس چرک و بیهوده ریخته جلوش داره می شوره همینطوری چنگ میزنه به این لباسها بدون اینکه توجه کنه به نوع لباس و رنگش ... این خانمه با اینهه لباس توی دل من چیکار میکنه نمیدونم... فقط داره می شوره همینطوری بی وقفه... و من دارم هی به خودم میگم صبور باش، صبور باش کارش تمام میشه میره پی کار خودش خب..

2010-02-16T21:04:00.002+03:30

حالا درست همین امشب که این بغض توی گلوی من نشسته باید سوار تاکسی شوم که یک آقایی کنارم بنشیند که عطرش هم بوی عطر تو باشد، درست همین امشب که این بغض گیر کرده توی گلویم باید یادت بیافتم که چقدر جایت خالی ست لابه لای زندگیم. درست همین امشب باید یادم بیافتد که این دلم چقدر هوایت را کرده است.. باید صبوری کنم با دلم با همه ی این دلتنگی های گاه و بی گاه. با همه این بغض های وقت و بی وقت.. باید صبوری کنم..

2010-02-14T13:12:00.003+03:30

باید بشینم گریه کنم فقط بخاطر اینکه ندارم ات همین یک دلیل کافی ست که یه عمر بخواهم گریه کنم حتی بی بهانه و حتی در شادترین لحظه های زندگیم. همین که ندارم ات، همین که نیستی، همین که برای من نیستی کافی ست که اجازه بدهم اشکهایم روان شود برای تو.

2010-02-11T17:22:00.000+03:30

این دلتنگی های مداوم برای تو تمامی ندارد.. ندارد. ندارد..

2010-02-08T10:57:00.002+03:30

به این نتیجه رسیدم که حتی آهنگهای بی خاطره هم میتوانند آدم رو غمگین کنند، یه کلمه، یه واژه توی اون آهنگ هست که تو رو یاد کسی می اندازد، یاد خاطره ی، روزی، زمانی، آنوقت که هاله ی از غم می شینه توی دلت، بی هوا، ناگهانی، و تمام روز درگیر همون یه تیکه آهنگه و غمه میشی به همین راحتی آدمها میتوانند غمگین بشوند.. پس نپرسید چرا غمگین میشی و یا شدی .. حتی آهنگهای بی خاطره هم میتوانند آدم رو غمگین کنند.

2010-02-04T13:54:00.002+03:30

صدای باورن که میخوره به کانال کولر تازه یادم می افته که چقدر این صدا رو یه زمانی دوست داشتم، همین صدای خوردن قطره های بارون به کانال کولر، بعدش بیشتر یادم می افتاد قبلنها خیلی چیزها بود که دوست داشتم، ولی از زمانی که تو را دیدم همه دوست داشتنم برای تو شد و الان اصلن دیگه یادم نمیاد چه چیزهای رو دوست دارم چونکه تو شدی همه چیز برای من... همین و تمام!

2010-02-02T12:04:00.000+03:30

گوشه گوشه های دلم قنچ میرود وقتی بهت فکر می کنم.

2010-01-28T12:13:00.003+03:30

چقدر دلم میخواست از آن دسته آدمهای باشی که میتوانستم هزار سال باهات رفاقت کنم، از اون آدمهای که برام یه رفیق بودی همیشه، دلم میخواست از اون آدمهای بودی که توی زندگیم، توی زندگیت نقش پررنگی داشتم و آنقدر رفیق بودیم که اگر دلت می گرفت، اگه غصه داشتی، اگه مشکلی داشتی اولین آدمی که به ذهنت میرسید یا اولین شماره تماس من بودم.. چقدر دلم میخواست یه رفیق اصلی و ناب بودیم بدون همه ی باید و نبایدهای که وجود داره.. واقعن چرا نمیشه بیشتر باهات رفیق باشم؟

2010-01-25T21:24:00.002+03:30

کجا می توانم پنهانت کنم وقتی که لابه لای واژه هایم تو هستی، در فکرم، در تمام لحظه های که میتوانم بگویم نفس می کشم، کجا میتوانم پنهانت کنم که این چنین خود نمایی نکنی و زندگیم را به آشوب نکشی، کجا میشود پنهان کرد برق نگاهت، کجا می شود پنهان کرد صدای خنده هایت را.. من جز همین صحفه ی سفید و این واژه ها جای ندارم که تو خود مالک آنها هستی.. کجا میتوانم پنهانت کنم که بی هوا در لحظه هایم سرازیر نشوی.

2010-01-23T20:59:00.000+03:30

گاهی بیهوده به آن فکر می کنم درست مثل دیواری می ماند که هرگز نتوانستم پشت آنرا ببینم.

2010-01-20T14:03:00.001+03:30

مشکل اینجاست که دلت تنگ شده نه دلش رو داری بگی نه جراتش رو داری بگی نه اینکه میتونی بگی، خب دلت رو برمیداری ولو می کنی لای جزوه های امتحانی و به روی خودتم نمیاری اصلن همین کل قضیه زندگی، که دلت یه چیزی میخواد ولی تو میری دنبال یه چیز دیگه کاریش هم نمیشه کرد. همین و تمام!

2010-01-14T22:41:00.002+03:30

باید برای یه زخمهای وقت بذاری، باید به یه زخمهای خیلی برسی، بهشون توجه کنی، باید براشون لالای بخونی، باید یه زخمهای رو نوازش کنی، بوسه بزنید بهشون، باید با یه زخمهای حرف بزنی، خیلی آروم و عاشقانه، باید به یه زخمهای اطمینان بدی که تو هستی در کنارشون در هر شرایطی حتی اگه خیلی عمیق شدن، حتی اگه عفونت کردن،خونریزی کردن، عود کردن... باید به یه زخمهای قول بدی که ترکشون نکنی، اینطوری خیلی آروم و یواش یواش بهبود پیدا می کنند.

2010-01-11T10:49:00.000+03:30

همیشه بذارین مرد ها خیال کنن که خیلی مردن . حتی وقتی قد قاطرم مردونگی سرشون نمی شه .
وقتی می ان خونه جلوی در واساده باشین . چشم هاتون بخنده , حتی اگه تا وقت اومدنش یه ریز گریه کرده باشین . یه جوری نفس بکشین که انگار با اومدن اون , هوای خونه تازه شده . حتی اگه از بوی عرقش عق تون می گیره . بیارین و بشونینش روی چهار پایه ی نزدیک اجاق تون . بذارین بوی غذایی که پختین بخوره به دماغش , حتی اگه فرق نذاره بین غذای شما و بوی تاپاله .
چکمه هاش رو خودتون در بیارین حتی اگه فقط پشگل بهشون چسبیده باشه . توی ظرف غذاش دو برابر خودتون غذا بریزین حتی اگه نخورد و مجبور شدین همه ش رو بریزین جلوی سگ ها .
توی رختخواب سفت بغلش کنین , حتی اگه نا نداشتین چشم هاتو رو باز نگه دارین . مثه مرغ پر کنده نیفتین تو رختخواب. مثه گربه جست و خیز کنین . مثه ماهی لیز باشین . مثه سگ زوزه بکشین .
نذارین هیچ وقت بفهمه شما خیلی بیشتر از این حرف ها مردونگیش رو لازم دارین ..

نمایش نامه : رقص مادیان ها /محمد چرم شیر /نشر نی .

2010-01-07T19:16:00.002+03:30

هی با خودم حرف میزنم،این روزها زیاد با خودم حرف میزنم، بعدش به خودم میگم با کی میشه حرف اصلن، کی اعصاب داره، کی حوصله داره، کی وقت داره، اصلن با کی میتونیم حرف بزنیم تو این روزها، بعدش یادم می افته چقدر گم شدم، لا به لای یه روزهای خیلی گم شدم، هر جا رو نگاه می کنم خالیه، هیچی نیست، توی قلبم رو می گردم، می بینم یک سوراخ بزرگ که توش هیچی نیست، انگار یکی همه ی متحویات توش رو کشیده بیرون رو با خودش برده.. خالی شدم.

2010-01-05T14:34:00.001+03:30

من خیالاتی نشده ام، واقعیت زندگیم این هست، تو دیگر نیستی، یعنی میتوانم بگویم برای همیشه تا ابد از دستت داده ام، حتــی تــوی رویاهایــم نیز می ترسم باشی، نمیدانم چرا به راســتی وقتی بهت فکر می کنم استرس می گیرم، از اینکه مبادا باز شک کنی به من، دوست داشتنم، عشقم، حضورم، حرفهایم و... من هی باید خودم و دوست داشتنم را ثابت کنم، حتی در رویاهایم نیز همین روال وجود دارد، برای همین می ترسم به تو فکر کنم، به خاطرهایمان، به حضورت هر چند گاه و بی گاه بود، و من چقدر دوست داشتم همین گاه و بی گاه بودنت را، این که نیستی دردناک هست ولی غم انگیزتر از اون اینکه توی رویاهایم نیستی بیشتر غمگینم می کند، از وقتی که رفته ای رویاهایم را نیز با خودت برده ای، هیچ میدانستی من رویاهایم با حضور تو جان می گرفتند.

2010-01-01T20:52:00.002+03:30

همین چند شب پیش بود که یاد همه تردیدها و ترس هایم افتاده بودم، یاد آن روزی که روی تله کابین دربند به تنهایی نشسته بودم و نگاه می کردم به پایین و عمق فاصله ی که هست و جراتی که کرده ام و ماندم که با اینهمه تضادی که در من وجود دارد چطور تا حالا زنده ام و یه هو بی خیال همه چیز شدم همان بالای تله کابین برای خودم شروع کردم به سوت زدن و آدمها را نگاه کردن.

2009-12-29T18:34:00.002+03:30

هر روز که میگذرد تازه به خودم می آییم که جایت را هیچ چیز نمی تواند پر کند، نه کلمه ها، نه آهنگها، نه مرور خاطرات و نه هیچ چیز دیگر.. نمیخواهم اینجا مرثیه سر دهم و زاری راه بیاندازم که رفتی و من ماندم و از این حرفهای تکراری همیشگی که همه درباره آنها نوشته اند و هزار هزار کتاب و نوشته در موردشان خوانده ایم.. فقط آمده ام بنویسم که جایت را هیچ چیزی نمی تواند پر کند.. خالی خالی مانده است این گوشه زندگیم . همین...

2009-12-24T11:22:00.002+03:30

من اولش می ترسیدم از اینکه خودم را رها کنم و این گره گره های وقت رو بی وقت را باز کنم، می ترسیدم که دوام نیاورم و نتوانم زندگیم را دوباره بسازم، می ترسیدم وقتی نگاه میکنم به زندگیم رد پای تو را ببینم و این بغض رهایم نکند، می ترسیدم از اینکه صبح از خواب بلند شوم و بدانم که تو دیگر نیستی، من می ترسیدم تنهایی را بار دیگر لمس کنم، من می ترسیدم از همه ی اینها و نشسته ام و تحمل کردم و دم نزدم و برای خودم عاشقی کردم.. این ترس را دوست داشتم زیرا عشق تو را برایم به ارمغان آورد... دوست داشتم..
اما یه جایی دیدم این دوست داشتن کافی نیست.. لازم هست ولی کافی نبود. مرا سیراب نمی کرد این دوست داشتن.. نمیتوانستم تنهایی آبیاریش کنم و علف های هرزش هر روز بیشتر میشد و من تنهایی توانش را نداشتم به آن برسم... و باید دستی یاریم می کرد و تو هیچوقت دستت را برای یاری بسوی من دراز نکردی و من تنها ماندم در این راه.. تنها ماندم و هی رفتم و رفتم تا دیدم دیگر راهی نیست باید از اینجا به بعد را با تو بروم و تو همراهم نبودی.. تو دستم را نگرفتی و رها کردی و من عبور کردم از همه ی اینها و رسیدم به جایی که دستهایم را کردم توی جیب ام و به راهم ادامه دادم بی آنکه منتظر دستت باشم دگر.

2009-12-15T15:05:00.001+03:30

سفر یه وقتایی باعث میشه که تو کنده شوی، از هر چه که باید کنده شوی، میروم که کنده شوم و دوباره شروع کنم و ریشه کنم در جایی که باید ریشه کنم....

2009-12-13T10:17:00.002+03:30

حس این روزهام رو دلم نمیخواد با هیچ واژه ی شریک بشم، با هیچ جمله ی، با هیچ کلمه ی.. بماند همه ته دلم برای خودم تنها که جایی امن تر از آن پیدا نکرده ام...

2009-12-09T14:32:00.002+03:30

از صبح دارم فکر می کنم که چرا تو اینهمه دوست داشتن و خواستن من رو ندیدی، اینهمه دلبستگی، اینهمه علاقه رو ندیدی.. بعدش چیزهای رو دیدی که اصلن وجود نداشت، اصلن نبود.. همه اش دارم توی ذهنم می گم حکمتش چیه واقعن ...کلافه ام از اینهمه سوالهای بی جواب که رژه میره توی سرم بی هدف...

2009-12-07T11:49:00.002+03:30

ببخش اگر شاگرد خوبی نبودم و تو همه ی امتحانهای تو رد شدم، من آدم امتحان دادن و امتحان کردن نیستم، من آدم دوست داشتن و عاشقی کردن بودم و تو هیچوقت توی برگه های امتحان اینها رو ندیدی هر چقدر هم من با خودکار پررنگ برایت نوشتم فایده ی نداشت...
....

2009-12-03T23:42:00.003+03:30

جان کلام این که خودم را جایی بین زندگیت جا گذاشته ام...

2009-11-29T16:28:00.003+03:30

نه خیلی سال دیگه ها، نه الان توی همین روزهای سرد پاییز هم میتونم سرم بالا بگیرم و بگم عاشق بودم، عاشق شدم، یه چیزهای رو تجربه کردم که شاید هیچوقت تصورش رو هم نمی کردم... حالا کاری به حس و حال تو ندارم که عاشق بودی یا نبودی، دوست داشتی یا نداشتی،هر چقدر رنج و دردش زیاد باشه ولی فکر کنم می ارزید...

2009-11-28T11:12:00.002+03:30

همین که تو حضورت را می ریزی در زندگیم، روزها می شوند آرام، بی دغدغه و دوست داشتنی، نفس هایت که می خورد به روزهایم، زندگیم می شود همرنگ نفس هایت و من زنده می شوم، جان می گیرم و دلم میخواهد تا آخرین نفس هایم زندگی کنم.

2009-11-24T13:41:00.002+03:30

من عطش دارم، من عطش دارم از تو بنویسم، اینجا و در هر کجایی دیگر، لابه لای جزوه هایم، حاشیه های کتابم، در دفترم، روی روزنامه باطله، و حتی روی قبض موبایل و سندهای کاری اداره، من عطش نوشتنت را در این هوای سرد پاییزی بیشتر از همیشه دارم، آرام نمی گیرد دلم، قرار ندارم هر چقدر هم که می نویسمت و هر چقدر هم که میخوانمت، پایانی نیست برای اینهمه عطش نوشتن و از تو نوشتن... واژه هایم سرریز می شوند وقتی برای تو میخواهم بنویسم،عجله دارند و تند تند به دیواره های ذهنم میخورند، کلمه هام برای وصف تو دعوایشان می شود و من می مانم اول کدام را بیاورم تا دل آن یکی نشکند میدانی که واژه ها و کلمات مقدس اند و دل نازک می شکنند اگر بی توجه از کنارشان رد شوم. واژه های که در وصف تو میخواهم بیاورم شکننده تر از هر واژه ی هستند و من پرستار این واژه ها هستم.

2009-11-22T22:33:00.001+03:30

اومدم تا بوسه هایم را روی صورتت جا بگذارم و بروم.

2009-11-20T22:42:00.002+03:30

لیوان چای توی دستمه میرم پشت پنجره نگاه پرنده های می کنم که دارن ارزن های که براشون ریختم رو با اشتها می خورن، چشام خیره میشه به جای دور، میرم توی فکر، میگم من همین ها رو میخوام، همین مدلی که من رو به چالش می کشی، من همینطوری دوستت دارم، همینطوری که من رو گاهی وقتا تا مرز جنون فکری می بری، انگار یه چیزی هست توی همین بالا و پایین شدنها یه چیزی که من رو به خودم نزدیک می کنه یه چیزی که انگار باید باشه که دل کندن رو برای من مساوی کنه با جون کندن.

2009-11-16T14:28:00.002+03:30

این درده، این مسئله، نمیدونم این غمه خیلی بزرگه برام، خیلی عمیقه، دلم نمی خواد در موردش با کسی حرف بزنم، حوصله ندارم توضیح بدم که چی شد و من چیکار کردم یا نکردم، یا اون چیکار کرد یا چیکار نکرد، اصلن کلمه ندارم براش از بس که بزرگه، از بس که برای من زیادی این غمه و درده، فقط دلم میخواد بدونی رنج دارم میکشم دقیقن از یکشنبه هفته پیش ساعت هشت و خورده ی بود فکر کنم، فقط بفهم یه حرفهای خیلی سنگین بود برام آنقدر سنگین بود که نتونستم هضم کنم و بفهم چرا زدی و چی شد که من گوش دادم بهش اصلن اون حرفها از جنس من نبود همین.

2009-11-13T20:44:00.000+03:30

پاهام می لرزه نمی تونم برم.

2009-11-10T14:01:00.003+03:30

به خیال خودم نشسته ام اینجا دستم را گذاشته ام زیر چانه ام هی هات چاکلت برای خودم درست میکنم و موسیقی های مختلف گوش میدم و هی به خودم دلداری میدم که همه چیز درست می شود، غافلم، غافلم که تا ما نخواهیم، ما ... یعنی من و تو... اگر بشود گفتش ما... من و تویی که نمیدانم دقیقن الان کجای ذهنت، زندگیت، قلبت،هستم یا نیستم. به هر حال غافلم که تا ما نخواهیم هیچ چیز درست نمی شود.. هیچ چیز تغییر نمی کند. هیچ چیز جایش عوض نمی شود..حالا اومدم اینجا بنویسم که به خودم یادآوری کنم من میخواهم.. تو رو نمیدانم بیا بهم بگو ...

2009-11-07T13:55:00.002+03:30

وقتی به تو فکر نمی کنم انگار چیزی گم کرده ام و وقتی هم بهت فکر می کنم انگار چیزی گیر کرده تو گلوم. دیشب رفتم توی حیاط، زیر بارون. همین طور با خودم اسم ات رو صدا می زدم. چادرم خیس خیس شده بود. فکر می کردم اگه روزی بمیرم و تو خبر نداشته باشی چی؟ اگه زن کس دیگه ای بشم چی؟ کاش می تونستم دوست ات نداشته باشم. کاش توفانی می اومد و همه چیز رو با خودش می برد.

چند روایت معتبر/ مصطفی مستور

2009-11-02T09:30:00.001+03:30

اگر توانستید به رنج یک نفر معنا دهید، رنج اش تمام می شود.

ویکتور فرانکل

2009-10-31T00:43:00.002+03:30

گفتم برایم نامه بنویس.
برایم نامه بنویس و تعریف کن از زمزمه های که می کنی، وقتی در ترافیک هستی، وقتی صبح از خواب بلند می شوی، وقتی عصبانی می شوی، وقتی کلافه و دلتنگ هستی برایم بنویس، گفتم از زمانی بنویس که تنهایی میزنی زیر آواز، چه میخوانی، وقتی شبها به خواب پناه می بری، قبل از آنکه چشمهایت گرم خواب شود چه میگویی با خودت، گفتم برایم بنویس دقیقن چه می گویی زیر لب با خودت، چه واژه های را بیشتر بکار می بری، چه می کنی زمانی که نمیدانی این زندگی به کدام طرف تو را هدایت می کند. گفتم بنویس از وقتی که کسی را عاشقانه دوست داری و او تو را نمی خواهد، دقیقن همین را برایم بنویس چه حالی پیدا می کنی،از احساس ات بنویس و موجی از خواستنی که در وجودت ریشه کرده است را برایم بنویس.

2009-10-27T10:41:00.002+03:30

بعد تو نگاه می کنی به خودت، به اون چیزی که توی قلبت می گذره، بعدش زوم می کنی روی واژه ها و کلماتی که گفته شده می بینی هیچکدومش نه مال تو هست و نه شبیه تو، بعدش اونوقت که تازه متوجه میشی چقدر آدمها با هم متفاوت هستند و این تفاوته که خیلی وقته دیگه اذیتت نمی کنه.. میدونی یه چیزی این وسط برای من ثابت مونده هر چقدر هم بالا و پایین وجود داشته باشه اون علاقه و خواستن اصلن کم نشده با همه ی تلخی ها و نامهربونی های تو.. اصلن بذار بهت بگم این عشق که ریخته شده توی من، توی زندگیم، هر روز داره بیشتر میشه بدون اینکه تو نیرو یا انرژی بهش بدی خودش انگار نیرو داره . من نمیدونم تو یه چیزی بگو!

2009-10-24T22:32:00.001+03:30

آیا هیچ وقت با آدم هایی برخورد کرده اید که به نظر می رسد از روی تصادف نیست که بر سر راه شما قرار گرفته اند، بلکه نوعی حکمت بسیار دردناک در آن هست که زندگی تان را ناگهان از این رو به آن رو میکند؟

کاناپه ی قرمز- میشل لبر

2009-10-21T11:23:00.003+03:30

نمیرم که، می مونم، می پذیرم، تحمل میکنم، اهمیت هم نمیدم بقیه آدمها، دوستام، این بغض که توی گلوم، این اشکهای بی خودی که توی چشام، این واژه های که توی سرم چی میگن، محلشون نمیذارم، می شینم یه گوشه فقط فکر می کنم که چی شد اینهمه عمیق شدی توی دلم، توی روحم، توی تن ام،انگار یکی اومد تو رو تزریق کرد توی خون ام، وقتی یکی تزریق بشه توی خون ات دیگه شده خودت، شدی خودش، حالا اگه خون رو از بدنت هم بکشن بیرون ولی آثارش مونده توی رگها، چسبیده به دیوارههای رگ های تن ات، مونده برای همیشه توی تن ات، توی وجودت پس تلاش الکی نکن که بکنی، که بری، که رفتن دل میخواد که تو دلت را سپردی به دیگری

امید وصال توست جان را.

2009-10-19T12:54:00.001+03:30

کاش به تمامی آدم من بود، کاش به تمامیت زندگی مال من بودم... کاش به اندازه همین کلمات و واژه ها آدم من بود، کاش فقط مال من بود به تمامی خواستنم.

2009-10-16T21:48:00.001+03:30

اگه بدونی چقدر عاشقتم، کاری می کردی که عاشق ترت بشم.

2009-10-13T12:56:00.002+03:30

توی یه رابطه های نباید بگی خداحافظ، نباید توضیح بدهی و دلیل بیاوری برای تمام شدن و دیگر نخواستن و خسته شدن از چه و چه و برای همیشه خداحافظ و دست تکان بدهی و اشکی از چشمهایت روان شود روی گونه هایت ...
توی یه رابطه های باید بی هوا و بی دلیل بدون توضیح بگذاری و بروی، باید همه چیز را همانطور رها کنی و فقط بروی، باید بروی برای خودت سوت بزنی، بستنی بخری، و پیاده روی کنی بدون اینکه بخواهی فکر کنی ترک کردی کسی یا چیزی را، باید توی یه رابطه های بی هوا و بی دلیل همه چیز را بسپاری به دیگری و بروی...

2009-10-11T16:14:00.002+03:30

من دارم فکر می کنم به این آدم غیرواقعی زندگیم، این آدمی که همه ذهنم رو پر کرده ولی هیچ اثری از حضورش نیست، یه وقتایی از این آدم غیر واقعی زندگیم میترسم از اینهه نبودش توی زندگیم و از اینهمه بودنش توی فکرم.

2009-10-07T22:01:00.002+03:30

داشتم با خودم فکر می کردم چقدر حضور آدمها میتونه معنی های مختلف توی زندگی بدهد و کاش ماآنقدر هوشیار و آگاه باشیم که بدونیم هر آدمی که میاد توی زندگیمون بی دلیل نیست.

2009-10-04T10:46:00.001+03:30

من یه روزهای فقط این جمله رو تکرار میکنم با خودم : خدایا بمن قدرتی بده تا بپذیرم آنچه را که نمیتوانم تغییر دهم.

2009-09-30T11:56:00.001+03:30

آدمی که ساعت 10 صبح روز 8 مهر دیده به این جهان گشوده و همچنان گشوده باقی مانده....

2009-09-23T13:12:00.002+03:30

باید دعا کنیم که کسی باشد ما را یه مدل خاصی دوست داشته باشد، باید دعا کنیم کسی باشد که ما او را یه مدل خاصی دوست داشته باشیم. یک مدل دوست داشتنی که فقط برای همان یک نفر باشد و تمام.

2009-09-20T22:14:00.004+04:30

من در عشقش گرفتارم.
مثل اینکه انتخاب دیگه ی نداشتی.
یه لحظه وجود داره.
همیشه یه لحظه وجود داره.
میتونم انجامش بدم، میتونم بهت بدمش، یا میتونم در برابرش مقاومت کنم.
من نمیدونم اون لحظه کی بود.
ولی میتونم باهات شرط ببندم که یه لحظه ی وجود داشت.
...
هیچکس، هیچوقت نمیتونه آنقدر که من تو رو دوست داشتم، تو رو دوست داشته باشه.

دیالوگی از فیلم closer.

2009-09-16T23:44:00.001+04:30

تنها جرمم این بود که دوستش داشتم و نتونستم نگویم،بی توقع محبت کردم و مهربانی، بی هیچ چشمداشتی عشق ورزیدم و نتوانستم نقش بازی کنم و ادا در بیارم مثل بقیه، صادق بودم و رواست و حرف دلم رو زدم، تنها جرمم این بود که زن بودم و عاشق شدم.

2009-09-13T13:37:00.000+04:30

به خودم می گویم چطوری می شود یک آدم آنقدر عمیق می شود در ما، آنقدر صدایش نفوذ می کند در ما، آنقدر نگاهش می لرزاند ما را... بعد به خودم می گویم شاید ما قرار است یه وقتهایی نفهمیم که چه می شود یک آدمی اینهمه در ما نفوذ می کند که حتی در خواب هم نمی دیدیم این چنین روزگار را بر خودمان.

2009-09-09T17:32:00.000+04:30

تو آمدی آنقدر بی هوا ریخته شدی در زندگیم که ماندم چطور باید جمع کنم خودم را با اینهمه تویی که ریخته شده است، تو آمدی به زندگیم تا بدانم هنوز هم میتوانم عاشقانه کسی را دوست داشته باشم بی آنکه بخواهم طبق استانداردها و اصول من باشد، تو آمدی تا من بدانم میتوانم کسی را دوست داشته باشم بی آنکه بخواهم تغییر کند، و همانی که هست را دوست میدارم هر چند مطابق من نباشد، تو آمدی که من بی توقع و بی انتظار، بی چشم داشت دوست داشته باشم و عاشقی کنم برای خودم، و من همه اش دنبال یه بهانه ی هستم که این بودن را اتفاقی ندانم، هی به خودم میگویم چیزی هست، چیزی فراتر از درک و آگاهی من، این حضور، این چنین خواستن کسی عمیق، این چنین عاشقیت، بی دلیل نیست، تو آمدی که من گاهی شک کنم به گذشته های دورم، و حتی آینده ام، تو آمدی و حضورت می پیچیده به تمامیت من...

2009-09-05T12:26:00.000+04:30

می گوید رهایش کن، بگذار برود، اگر آدم تو باشد برمی گردد و اگر نباشد که هیچ خودت را از یه رابطه بیمارگونه خلاص کرده ای، یه چیزی ته دلم چنگ میزنه و صداش رو می شنوم من! می گوید برای خودت باش مثل گذشته ها، که برای خودت بودی تنها، سرحال و شاد، همان کارها را بکن، همان جاها برو، همان آدمها را دوباره پیدا کن و باهاشون باش، زندگیت را برای خودت صرف کن نه یک رابطه ی که هیچ ندارد برایت، یکی ته دلم چنگ میزنه و صداش رو می شنوم من! می گوید ته چشمهایت دیگر برقی نیست، من نمی بینمشان، کجا رفته آنهمه شادی و شور که در عمق چشمانت بود، یکی ته دل من رو چنگ میزنه و من صداش رو می شنوم..
سرم می گیرم بالا توی چشاش نگاه می کنم، می گم آدمها عوض میشن، آدمها یه جایی توی زندگیشون ایست می کنن، دنبال یه چیزهای می گردند که تا حالا نبوده، یا نداشتن، یا نمیدونم بوده و خبر نداشتن، من گله ی ندارم از هیچ چیزی زندگی، رابطه، آدمها، عشق، کار و ... هر چیزی که هر مدلی هست من پذیرفتم و تسلیم شدم ام نه قصد تغییر دارم و نه توانش رو، خودم رو سپردم به جریان زندگی هر چقدر به قول تو غم انگیز باشه من با همین غم انگیز بودنش دوستش دارم.

2009-08-29T12:13:00.000+04:30

و گاهی خنده بیخ گلویه ات را می گیرد بی آنگه بدانی چرا و یه وقتایی هم اصلن دنبال دلیل خنده نیستی، میگذاری این خنده خودش را ولو کند توی زندگیت شاید غمها و غصه ها بروند پی کارشان و تو کمی آسوده خاطر شوی و بشینی و نگاه کنی و هی به خودت بگویی هووم زندگی اینهمه هم سخت نیست و شاید این غمها و غصه باید یه جایی باشند که تو خیلی بهشون توجه نکنی و بلند شوی و تکانی به خودت بدهی و لبخندت را به چسبانی کنج لبت و به راهت ادامه دهی....

2009-08-25T15:54:00.000+04:30

دارم به غمها و اندوه های تازه آشنا میشم، انگاری یه هو ریخته شد توی زندگیم، یه غمهای که نمیدونم از کجا اومد، ولی من نمیخواستم، هیچوقت صداشون نکرده بودم، یه غمهای که تو اصلن نمیدونی برای نبودنشان چیکار باید بکنی.. یه غمی که نمیدونم چه اسمی براش بزارم فقط میدونم من خیلی سعی دارم می کنم به یکی که دوستش دارم، بگم که خیلی عاشقانه توی وجودم رخنه کرده یه طوری که یه وقتایی یادم میرم خودم هستم، ولی اون باور نمی کنه، اصلن هیچ کجاش رو باور نداره، حتی این نوشته ها رو که فقط برای اون می نویسم، خب من خیلی غمگینم. همین و تمام!

2009-08-21T23:10:00.000+04:30

ببین اینکه همه اش توی فکرمی، توی زندگیم، توی روزمرگی هام، توی دفتر حساب و کتابهای شخصی ام، توی کارهای اداره، توی فایل ها و پرونده های آفیس، توی مقاله های نشریه، توی مای کامیپوترم، توی موسیقی و کتابهام، توی رویاهام، توی وجودم هستی.. پس لطف کن حالا که اینهمه هستی توی زندگی واقعی هم باش، بیا و خودت رو نشون بده، بذار فکر کنم همه این حضوری که داری واقعی نه خیالی.

2009-08-17T12:32:00.003+04:30

دوست داشتن عجیبه، شاید عجیب ترین و پیچیده ترین مسئله ممکن توی زندگی باشه، خب آدمها دقت نمیکنن بهش اصلن براش وقت نمیذارن، یا شاید هم حوصله اش رو ندارن بشین در موردش فکر کنن، ولی مهمه، توی زندگی خیلی مهمه، باید کسی باشه که دوستمون داشته باشه، که یه مدل خاصی دوستمون داشته باشه، و یکی هم باشه که ما دوستش داشته باشیم و یه مدل خاصی دوستش داشته باشیم، اگر این دو تا همزمان توی یه رابطه باشه که بُرد کردی و میتونی یه عاشقانه آرام بسازی، ولی اگه نبود فقط تو دوست داشتی باز هم یه سری مزایایی داره حداقل میتونی دوست داشتن رو تجربه کنی، تمرین کنی و سعی کنی توقع نداشته باشی از طرفت، و برعکس اون هم هست... ولی دوست داشتن یک طرفه درد داره، عاشق شدن یکطرفه دردناکه، و تو همیشه حس میکنی یه چیزی کمه، یه چیزی خالی این وسط، همه چیز هست ولی تو خالی هستی، پُر نمیشی، میدونی چرا؟ چونکه به تنهایی داری سعی میکنی یکی رو پُر کنی و خودت رو هم پُر کنی یه جایی نمیشه خودت تنهایی خودت رو پُر کنی باید یکی دیگه هم باشه، به این نقطه که میرسی رنج ات شروع میشه، نمیتونی کاری کنی میشینی یه گوشه بغض میکنی و چشم میدوزی به یه جاده ی که نمیدونی آخرش چی میشه... رنج می کشی...

یه چیزی : یه دوستی که من رو می شناسه یه کامنت داده برای پست پایینی با این مضمون "می تونم درک کنم که همه این لحظات خوب وجود دارن. اما هر چی خوشبین نگاه کنم بازم فک می کنم توی این حسی که بیانش می کنی همیشه یه محافظه کاری و ترس از ناکامی هست. تو نمی خوای به عشقت رنگ و بوی شهامت بدی و ریسک کنی و از اعتبار و آبروت هزینه کنی. این باعث مباهات نیست. تو شانس هایی رو می گیری از خودت و شاید یک نفر دیگه." من از ایشون خواهش می کنم بمن ایمیل بزنن و بگن چیکار کنم که عشقم بوی شهامت بده و اعتبار داشته باشه چونکه من واقعن ذهنم به جایی نمیرسه دیگه سپاس